Patron szkoły


Największą sztuką jest dobrze żyć dla Ojczyzny

Tadeusz Kościuszko

W jaki sposób Tadeusz Kościuszko został Patronem szkoły?

W latach sześćdziesiątych, gdy szkoła powstała, władze narzuciły jej imię o charakterze politycznym: 20-lecia PRL. W 1974 roku nauczyciele wystąpili z inicjatywą wybrania Patrona szkoły. Zaproponowali konkurs pod hasłem: „Szukamy Patrona Szkoły”. Spośród wielu propozycji, wybrano Tadeusza Kościuszkę. Dopiero jednak w kwietniu 1981 roku władze oświatowe Lublina zatwierdziły wybór Tadeusza Kościuszki na Patrona naszej szkoły. Dlaczego właśnie wybrano Tadeusza Kościuszkę?

Aby dać odpowiedź na to pytanie, trzeba przywołać najważniejsze fakty z życia naszego Patrona.

Tadeusz Kościuszko urodził się 4 lutego 1746 roku. W latach 1765-1768 uczęszczał do Szkoły Rycerskiej (Korpusu Kadetów) w Warszawie. Jako bardzo inteligentny i ambitny młody człowiek, w wieku 23 lat wyjechał do Paryża na stypendium naukowe, finansowane przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Przez 5 lat, pogłębiał w Paryżu wiedzę inżyniersko-wojskową, uczył się budować fortece. Po ukończeniu studiów wrócił do kraju,jednak nie znalazł posady w wojsku. W 30-tym roku życia wyjechał do Ameryki, by walczyć o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Zasłużył tam na stopień pułkownika armii amerykańskiej. Kongres amerykański przyznał Kościuszce stopień generała i stałą pensję. Za zasługi w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych odznaczony został orderem Cyncynata. Jego przyjaciółmi byli prezydenci Stanów Zjednoczonych: Jerzy Waszyngton i Tomasz Jefferson.

W 1784 roku Tadeusz Kościuszko wrócił do Polski i zamieszkał w swym rodzinnym majątku. Gdy Sejm Czteroletni uchwalił zwiększenie liczby wojska, Kościuszko został powołany do polskiej armii koronnej w stopniu generała. W 1792 roku jako dowódca jednej z dywizji walczył z Rosją w obronie Konstytucji 3 Maja. Za zasługi wojenne odznaczony został orderem Virtuti Militari. Po przystąpieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego do Targowicy udał się na emigrację. Przebywał w Saksonii a także we Francji, gdzie prosił rząd francuski o pomoc i poparcie dla sprawy polskiej.

W 1794 roku Kościuszko przybył do Krakowa. Miał 48 lat. Powierzono mu przywództwo powstania narodowego, które do historii przejdzie jako kościuszkowskie. 24 marca 1794 roku Kościuszko złożył przysięgę narodowi polskiemu na rynku krakowskim jako Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej. Tego dnia w Kwaterze Głównej, w swoim dzienniku pisał: „Bądźmy jednym ciałem, łączmy się najściślej, łączmy serca, ręce wszystkich naszej ziemi mieszkańców…”. Czekały go dni tryumfu, ale też dni pełne goryczy.

1 kwietnia opuścił z wojskiem Kraków i już po czterech dniach odniósł zwycięstwo nad wojskiem rosyjskim pod Racławicami. Docenił bohaterstwo chłopów, m.in. nakładając sukmanę chłopską i nobilitując najdzielniejszego chłopa do stanu szlacheckiego. 7 maja ogłosił pod Połańcem Uniwersał, nadający wolność chłopom. 6 czerwca dowodził bitwą pod Szczekocinami a już 10 lipca przybył z wojskiem do Warszawy, której obroną dowodził aż do września. Niestety 10 października poniósł klęskę pod Maciejowicami i ciężko ranny dostał się do niewoli rosyjskiej a powstanie upadło.

Po dwuletniej niewoli, uwolniony przez cara Pawła, wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie miał licznych przyjaciół. Jednak sprawy polityczne dziejące się w Europie i dotyczące Polski nie dawały mu spokoju. W 1798 roku wrócił do Europy i zamieszkał we Francji. Miał wtedy 52 lata. We Francji przebywał 17 lat. W tym czasie pomagał Polakom na emigracji, współdziałał w tworzeniu Legionów Polskich we Włoszech.

Odmówił współpracy z Napoleonem, gdy cesarz nie dał mu gwarancji w sprawie utworzenia Polski w granicach przedrozbiorowych. W 1815 roku, w okresie Kongresu Wiedeńskiego, car Aleksander I również zabiegał o poparcie Kościuszki w sprawie polskiej. Nasz bohater wysunął podobne warunki, jakie stawiał Napoleonowi. W tym samym roku przeniósł się na stałe do Szwajcarii. Zamieszkał w Solurze u zaprzyjaźnionej rodziny szwajcarskiej. Zmarł 15 października 1817 roku. Miał 71 lat. Rok później, 23 czerwca, prochy Naczelnika sprowadzono do Krakowa i złożono w krypcie św. Leonarda, wśród królów na Wawelu.

Na przestrzeni ponad 30 lat kolejne pokolenia naszych uczniów utrwalają tradycję kościuszkowską. Uczestniczymy w lekcjach o Patronie, bierzemy udział w konkursach wiedzy i konkursach – na plakat o Tadeuszu Kościuszce, byliśmy uczestnikami zlotu szkół im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie. W 2007 roku włączyliśmy się w uroczystości miejskie, świętując 190-tą rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki.

W codziennym szkolnym życiu staramy się realizować jedną z maksym naszego Patrona:

Zachowanie twoje niech będzie takie, aby każdy je mógł pochwalać.

opracowała: mgr Krystyna Miazga

 


Godło i patron szkoły

Współpracujemy

Jesteśmy również na: